آوای درون

X

آوای درون


	خوش بختی و بدبختی خوش بخت ترین افراد اشخاصی هستند كه استعداد ندارند ولی علاقه دارند و بدبخت ترین افراد اشخاصی هستند كه استعداد دارند ولی علاقه ندارند \|+\| نوشته شده توسط zahra در چهارشنبه 26 دی1386 \|


	نگاه نگاهم کردی نگاهت طوفانی بود که خانه های ویران قلبم را ویرانتر کرد و به دنیایی بی رحم پا گذاشت.... نگاهت برفهای ریخته در قلبم را آب کرد و در سراسر وجودم آهسته بارانی از عشق را بارید..... آنگاه چشمانم بارانی شدند و سیلی از قطره های باران بر گونه هایم جاری شد میدانم که می آیی و برایم تکه ای از طلوع می آوری و چشمهای بارانیت را برای آخرین بار میبینم ........ \|+\| نوشته شده توسط zahra در یکشنبه 12 شهریور1385 \|


	دل من ........ امروز شنیده ام که رفته ای و دلم باز شکست و تنم باز گریست و نگاهم پی یاری گم شد من چه تلخم امروز دلم پرپر میزند که بیایی که ببینمت و تو نمیدانی چقدر صبورم و بیچاره دلم که هیچ نمیگوید و بیچاره دلم که هیچ نمیداند وای بر من بی تو وای بر توی ندانسته بی من \|+\| نوشته شده توسط zahra در شنبه 28 مرداد1385 \|


	روزها......... شاید روزی کسی بیاید کسی که در عوض عشق نان نخواهد کسی که خدا را از صندوقچه های نشسته در خاک انباریها بیرون بکشد و در کنار آینه و در مسیر قبله بگذارد و شاید سال دیگر ما این نباشیم که هستیم و روزها اینقدر ملتهب و شبها اینقدر تاثیر گذار نباشند و خدا میداند تنها خدا میداند.... من چندمین بار نقش هایی را در پشت پرده تنهایی تمرین کرده ام ولی هیچ گاه در نمایش زندگی ام اجرا نشده اند ......... \|+\| نوشته شده توسط zahra در جمعه 13 مرداد1385 \|


	پرنده پرنده ای که دوست داری رهایش کن اگر عاشق باشه بر میگرده و گرنه هیچ وقت عاشقت نبوده !...... \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 29 تیر1385 \|


	واژه عشق من از واژه های عشق تهی و تو معصومانه خیره به لبهای من تو نمیدانی مگر پشت لبهای خاموش من زندانیست.... که در آن واژه های عشق تا ابد محکومند اما پشت این میله ها کسی ست که عاشق شدن را از یاد نبرده است و از روزن تنهایی خویش به تو می اندیشد........... \|+\| نوشته شده توسط zahra در یکشنبه 11 تیر1385 \|


	باران وای باران , باز آن شیشه پنجره را باران شست از دل من اما, چه کسی نقش تورا خواهد شست ؟ آسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ می پرد مرغ نگاهم تا دور وای باران باران پر مرغان نگاهم را شست خواب رویای فراموشیهاست خواب را دریابم که در آن دولت خاموشیهاست من شکوفایی گل های امیدم را در رویاها میبینم و ندایی که به من میگوید : گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحر نزدیک است باران شیشه ی پنجره را باران شست !!!!!!!!......... \|+\| نوشته شده توسط zahra در دوشنبه 5 تیر1385 \|


	غریبه من غریبه ی دیروز آشنای امروز و فراموش شده ی فردام در آشنایی امروز مینویسم تا در فراموشی فردا یادم کنی در من شعر عقده سر کوفته ی موسیقی است شعر نمیگویم برای قاتلان مرا بی سببی نیست به راستی اصالت کدام قصیده ای ای غزل؟ ستاره باران جواب کدام سلامی به آفتاب ؟ سلام خدمت همه ی عزیزانی که قدم رنجه میکنند و به وب این حقیر تشریف می آورند این شعر قشنگ رو از وبلاگ زیبای سلطان غم کپی کردم امیدوارم از این شعر لذت ببرید \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 25 خرداد1385 \|


	تولد بزرگترین درد من جسمانی نیست .....حس غریبی در من نهفته است و نمیتوانم آنرا خارج سازم .آن وجود ساکت درونی من است که گوشه ای نشسته و دست و پا زدن های وجود کوچک مرا میبیند . هرچه انجام میدهم به نظر نادرست می آید. اعمال و تفکرات من با یکدیگر مطابقت ندارند من همیشه از تمایل روح درونی ام نسبت به متولد شدن آگاهم درست مانند کودکی که سالها به انتظار نشسته است اما امکان تولد او فراهم نیست . همیشه در انتظار نشسته ای ای روح بزرگ اما تولدی در انتظار تو نیست ................. \|+\| نوشته شده توسط zahra در جمعه 19 خرداد1385 \|


	پیروزی من از نیازموده های خویش و عواقب آنها بی خبرم اما میدانم که همین نیازموده ها در جای خود به خوبی پیشرفت میکند و محکوم به پیروزی است.......... \|+\| نوشته شده توسط zahra در جمعه 12 خرداد1385 \|


	و آنگاه که عاشقت شدم .............. و آنگاه......... آنگاه که عاشقت شدم آنگاه که از ترس تو به کنجی برای تو میمردم آنگاه که از شرم چشمانم را به نگاهت میبستم آنگاه که دلتنگ تو میشدم به رویای تو پا میگذاشتم طبیعتم بود زاده ی تنهایی و ساکن شهر رویا........ بی حضور تو دلتنگ ترین بودم و با حضور تو یک سنگ در حضورت فراموش شده ی شهر عشق بودم وجودم از عشق اما بیگانه شرمم باد که شرمم تو را از من گرفت............... \|+\| نوشته شده توسط zahra در جمعه 5 خرداد1385 \|


	گریه گریه این گریه ..اگر بگذارد مینویسم ..... مینویسم از تو تاتن کاغذ من جا دارد با تو از حادثه ها خواهم گفت! گریه این گریه .......اگر بگذارد چه تمنای محالی دارم خنده ام میگیرد من چه میدانستم دل هر کس دل نیست قلبها از آهن وسنگ. بی خبر از عاطفه اند وچه رویاهایی که تباه گشت و گذشت و چه پیوند صمیمیت ها که به آسانی یک رشته گسست چه امیدی ؟ چه امید؟ \|+\| نوشته شده توسط zahra در جمعه 29 اردیبهشت1385 \|


	در کنارم بمان چگونه باور کنم نسیم محبتت بر من نخواهد وزید؟ چگونه باور کنم از کنارم میروی و در حسرت نگاه آسمانیت خواهم ماند؟ چگونه باور کنم که میروی و مرا در برهوت بیکسی خموش و مبهوت بر جای میگذاری؟ من از پس کوچه های انتظار سرشار از عطش نیاز برماندنت را فریاد میزنم نازنین! در کنارم بمان و پر فروغ تر از همیشه بدرخش. \|+\| نوشته شده توسط zahra در شنبه 23 اردیبهشت1385 \|


	مزار من بر سر سنگ مزارم بنویسید گر آشفته ولی خفته در این خلوت خاموش! او زاده ی غم بود و ز غم های جهان گشت فراموش! \|+\| نوشته شده توسط zahra در جمعه 15 اردیبهشت1385 \|


	سرنوشت بارانزاد امید آخرین! سرنوشت بارانزاد! دوباره گم شده آوازهایمان در باد ببین چگونه اسیر سکون و تخدیریم در آستانه ی تکرار هر چه باداباد! غریب میگذری مثل روزهای غروب از این ترانه ی دور از ترانه و فریاد همیشه پلک تو وقتی به درد می آمد صدای گریه از آن قطره قطره می افتاد ستاره های صمیمی ! دلم گرفته عجیب........ کجاست آن که خدا را به من نشان میداد؟ هزار سال دویدم و تازه فهمیدم در این عبور رسیدم به ناکجا آباد بهار میشود از چشم های لبریزت امید آخرمن سرنوشت بارانزاد.....! \|+\| نوشته شده توسط zahra در شنبه 9 اردیبهشت1385 \|


	بمان اگر تو نبودی کدام واژه مرا تا عروج می برد؟ اگر تو نبودی سلام را که به لبخند پاسخش می داد؟ نگاه منتظرم راه بر نگاه که می بست؟ از پشت پنجره چشمان من را که می جست؟ اگر تو نبودی کدام واژه به لبهای من گره می خورد؟ سرای خاطره ام راز دار که می بود؟ اگر تو نبودی دلم هوای که میکرد؟ سفر به یاد که آغاز میشد؟ اگر تو نبودی فضای خاطره ام عطر یاد که را داشت؟ کدام شرم نجیبانه آتشم میزد؟ کدام بغض غریبانه گریه سرمیداد؟ اگر تو نبودی به شوق که آغاز میتوانستم؟ به کوی که پرواز میتوانستم ؟ تو را به جان سپیده تورا به سوسن و شبنم تو را به بارش باران تورا به آبی دریا تو را به جان شقایق تو را به لاله ی تب دار تورا به لحظه ی دیدار تو را به هق هق آرام و بی صدا سوگند بمان ........ بمان که گر تو بمانی بهار خواهد ماند بمان که گر تو بمانی هزار خواهد خواند بمان بهانه بودن .....بمان دلیل سرودن......بمان امید شکفتن که گر تو بمانی دوباره خواهم ماند دوباره خواهم خواند برای باور فردا شبانه خواهم راند بمان که من به شوق بودن با تو به آفتاب روشن فردا سلام خواهم کرد..... بمان که گر تو بمانی امید خواهد ماند........... \|+\| نوشته شده توسط zahra در شنبه 2 اردیبهشت1385 \|


	دیدار اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و من دانم و داند دل من......... \|+\| نوشته شده توسط zahra در دوشنبه 28 فروردین1385 \|


	عاشق آی عاشقای بی گناه ما همه زرد و بی کسیم تنهاییم عین آسمون آواره ایم عین نسیم همه باید یاد بگیرم که مثل مجنون بزرگ عاشق هر کسی بشیم آخر بهش نمیرسیم \|+\| نوشته شده توسط zahra در یکشنبه 20 فروردین1385 \|


	ضد حال 1) ضد حال یعنی یه ایمیل پنج صفحه ای بنویسی وقتی کلید sendرو میزنی یه دفعه دیسکانکت بشی 2)بعد از 2ساعت تو صف نونوایی ایستادن بگن خمیر تموم شده بعدا" بیایید 3) یه ماشین رد بشه هر چی آب تو خیابونه روت بپاشه 4) بعد از کلی زحمت یه وبلاگ باز کنی و هیچ کس پیامی توش ننویسه .... \|+\| نوشته شده توسط zahra در دوشنبه 14 فروردین1385 \|


	قدرت عشق وقتی که نگات با یه نگاه آشنا میشه دیدن و تماشا کردن و بهترین لذت دنیا میدونی وقتی که دستات تو دست گرم یه دوست حلاوت و شیرینی با هم بودن رو تجربه میکنه دیگه واست تنهایی بدترین رنجه وقتی که تنها معتمد واسه دلت مهربونی یک آشناست احساساتت رو بهترین مشاور دنیا میدونی وقتی که قراره راز دوست داشتن رو بنویسی بهترین کلمات دنیا رو کمترین معنا میبینی واسه توصیف محبت و دوست داشتن................... \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 3 فروردین1385 \|


	لبخند هرگز لبخند را ترک نکن حتی وقتی ناراحتی چون هرکس امکان دارد عاشق لبخند تو شود……. \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 3 فروردین1385 \|


	دریا دل من یک روز به دریا زد ورفت پشت پا به رسم دنیا زد و رفت زنده ها خیلی براش کهنه بودن خودش و تو مرده ها جا زد ورفت هوای تازه دلش میخواست ولی آخرش تو غبارا زد و رفت دنبال کلید خوشبختی میگشت خودشم قفلی تو قفلا زد و رفت \|+\| نوشته شده توسط zahra در یکشنبه 21 اسفند1384 \|


	دل تنگ دل تنگ رفتنت به امید بازگشت تو در کنار کلبه خاموش دلم مینشینم تا شاید از سفر باز گردی امشب خاموش تر از همیشه در اتاق تاریکم نشسته ام و به قطرات باران صورتم مینگرم نمیدانم چرا هر وقت حرفی از رفتن میشه دل سرد من ابری میشه چشمانم میبارند تا شاید مثل آبی که بر پشت مسا فر میریزند که برگردد بدرقه ات کنند تا شاید روزی تو را ای سفر کرده ببیند بدرورد ای عاشق همیشه تنهای دلم دوستت دارم بیشتر از تمام لحظات زندگیم........... \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 18 اسفند1384 \|


	تجربه خود را باور بدار تا دیگران هم تو را باور بدارند تجربه کلمه ای است که انسانها بر خطاهای خویش مینهند عظمت تو در باورهای توست و نهفته در وجودت ای کاش اهمیت تو نگاه تو باشه نه چیزی که بر آن مینگری کلمه ها همیشه از تجربیات واقعی چند گام عقبترند \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 18 اسفند1384 \|


	امید آن کس که از چشم تو انداخت مرا بی تقصییر چشم دارم به همین درد گرفتار شود............ \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 18 اسفند1384 \|


	تو آسمان را ستاره زیبا میکند باغچه را گل چشم را اشک و تو همه چیز را……….. \|+\| نوشته شده توسط zahra در دوشنبه 15 اسفند1384 \|


	مرگ هرکس دوبار میمیرد یکبار زمانی که عشق از دلش رخت برمیبندد و دیگر بار زمانی که دار فانی را وداع میگوید اما یقینا" مرگ عشق بسیار دردناکتر از مرگ زندگی است........ \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 11 اسفند1384 \|


	اشکهای زیبای تو هیچ کس لیاقت اشکهای تو را نداردو کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمیشود \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 11 اسفند1384 \|


	من بودم دوش آن تب بنده نواز ازمن همه لابه بود و از او همه ناز شب رفت و حدیث ما به پایان نرسید شب را چه گنه قصه ما بود دراز \|+\| نوشته شده توسط zahra در پنجشنبه 11 اسفند1384 \|


	مجنون مجنون تو کوه را از صحرا نشناخت دیوانه ی عشق تو سر از پانشناخت هرکس به تو ره یافت ز خود گم گردید آنکس که تو را شناخت خود را نشناخت \|+\| نوشته شده توسط zahra در سه شنبه 9 اسفند1384 \|